Dodatek niesamoistny ciągły, dla którego nie tworzy się osobnego rekordu bibliograficznego.

 

Dodatek niesamoistny ciągły posiada lub nie posiada indywidualnego tytułu oraz własnej numeracji. Nie jest mu nadawany osobny ISSN i nie tworzy się dla niego tytułu kluczowego.

 

Wyróżnia się następujące rodzaje dodatków niesamoistnych:

 

·                    Dodatek ciągły o indywidualnym tytule

·                    Dodatek ciągły bez indywidualnego tytułu

 

Dodatek o indywidualnym tytule

 

Tytuł dodatku, dla którego nie tworzy się odrębnego rekordu bibliograficznego, podaje się w polu 505- sformalizowana uwaga dotycząca zawartości.

Dodatek, który nie opisuje się indywidualnie stanowi często rodzaj poradnika albo informatora, lub stanowi dokument współwydany, publikowany pod wspólnym tytułem z wydawnictwem głównym.

W polu 505, podpole $a- tekst uwagi, podaje się informację wprowadzającą o dodatku lub dodatkach. Tekst uwagi kończy dwukropek (:), za którym podaje się tytuły dodatków. Między tytułami dodatków stawia się przecinek (,).

W polu 740-hasło dodatkowe-tytuł, podpole $a-tytuł, podaje się tytuł dodatków, co umożliwia ich wyszukanie w indeksie alfabetycznym.

Jeżeli dodatki posiadają indywidualne tytuły i są wliczone w ciąg numeracji wydawnictwa ciągłego, to informacje o nich podaje się tylko w polu 246-wariant tytułu, podpole $a -tytuł. Wskaźnik pierwszy przyjmuje wartość 1, a drugi wartość 2.

 

 

 

Przykład czasopisma z dodatkami, dla których nie tworzy się osobnych rekordów bibliograficznych

 

 

Dodatki bez indywidualnych tytułów

 

Informacje o dodatkach bez indywidualnych, wyróżniających tytułów lub o mało znaczącej i szybko deaktualizującej się zawartości, podaje się w polu 525 podpole $a-uwaga dotycząca dodatków.