W pierwszej części przedstawiono treść Standardów Akredytacji ALA z 1992 roku zwracając szczególną uwagę na założenia programów nauczania w zakresie bibliotekoznawstwa i informacji naukowej. Ową prezentację wzbogacono o przykłady celów programowych kilku badanych uczelni.
W drugiej części skupiono uwagę na krótkiej charakterystyce zawartości poszczególnych przedmiotów wymaganych i fakultatywnych oraz specjalizacji. Zarówno minimum programowe, jak i specjalizacje zostały dokładnie omówione, natomiast w przypadku bloku kursów do wyboru przeprowadzono dodatkowo ogólne porównania z jego postacią sprzed dziewięciu lat.
W ostatnim rozdziale poddano ocenie efektywność i jakość programów, a także wyodrębniono kierunki przyszłych zmian w kształceniu w zakresie bibliotekoznawstwa i informacji naukowej. Zawarto również informacje na temat możliwości zatrudnienia, jakie stwarza posiadanie wykształcenia w tej dziedzinie. W tym miejscu należy również wyjaśnić, iż przedstawienie opinii odbiorców na temat zalet i wad programów wszystkich analizowanych uczelni nie było możliwe z powodu trudności z uzyskaniem bezpośrednio od nich tego rodzaju informacji.
Tabele i załącznik stanowią uzupełnienie treści zawartych w tej pracy.